Expo: Silent Witnesses of the Barn
De stille getuigen van de stal
Hoe vang je de geschiedenis van een familie, de herinneringen aan een jeugd en het trage onafwendbare verdwijnen van een eeuwenoude cultuur?
Beeldend kunstenaar Lukas Kwant doet dit met het meest fundamentele en elementaire materiaal van het boerenleven: koemest.
In de indrukwekkende installatie “de stille getuigen van de stal” staat een serie monumentale koppen centraal, elk beeld heeft een hoogte van ongeveer 50 cm, een herhalend ritme dat herinnert aan de structuur, de discipline en de wetmatigheden van het vroegere boerenbedrijf. Het materiaal is rauw, organisch en ruikt naar de oorsprong. Mest ooit de motor van vruchtbaarheid en de drager van het agrarisch leven, is hier gestold tot menselijke gedaantes.
De beelden symboliseren de generaties die de Nederlandse klei- en zandgronden hebben bewerkt. Het zijn de gezichten uit de jeugd van de kunstenaar: de hardwerkende handen, de stille denkers en de trotse dragers van een traditie. Maar er rust een zwaarte op deze gezichten. De koppen zijn monddood gemaakt. Hun lippen zijn verzegeld, hun monden gesloten of dichtgemetseld. Ze kunnen niet meer spreken.
Dit zwijgen is de kern van het werk. Het verbeeldt het onvermogen om te protesteren tegen de schaalvergroting, de regelgeving en de rukwinden van de moderne tijd die het traditionele platteland in sneltreinvaart doet krimpen. Waar ooit het geluid van vee, rammelende melkbussen en menselijke stemmen de stal vulde heerst nu de stilte van de teloorgang.
De koppen vormen samen een verstomde stamboom. Ze kijken de bezoeker aan, eisen geen luide aandacht op, maar dwingen tot verstilling. Het zijn de laatste, monumentale wachters van een wereld die langzaam oplost in de tijd.
